Historia

Grandhotel, wybudowany w stylu secesyjnym, został oddany do użytku w 1904 roku jako pierwszy duży tatrzański hotel. Największy udział w jego budowie miał Gustav Hoepfner starszy, ówczesny dyrektor  Spiskiego  Banku Kredytowo-Przemysłowego, który był inwestorem tego secesyjnego piękna.

Hotel od początku był uważany jako snobistyczny, prestiżowy oraz taki, który mogła odwiedzać jedynie finansowo i społecznie najsilniejsza warstwa. Dzięki swojemu luksusowemu wyposażeniu, oferowanymi usługami i komfortem był jednym z najbardziej popularnych hoteli na terenie Tatr Wysokich, co szybko rozeszło się po świecie. Od tego momentu hotel był nieustannie wypełniony, a przed I wojną światową został nieoficjalnie uznany za jeden z 10 najlepszych górskich hoteli. W ponad stuletniej historii nie zdarzyło się ani raz, aby był zamknięty.

W latach 1929 -1935 w lewym skrzydle Grandhotelu oddano do użytku dobudówkę restauracji – Taverna.

Po II wojnie światowej w myśl dekretu o nacjonalizacji, Grandhotel w Starym Smokowcu przeszedł w zarządzanie przedsiębiorstwa państwowego Słowacka Spółka Hotelowa. Od tamtej chwili hotel przechodził przez ręce wielu właścicieli, a od 2007 roku należy do spółki Interhouse Tatry s.r.o. /Spółka z o.o./ .

Po tym, jak w minionych latach część mieszkalna została poddana wyraźnej rekonstrukcji i modernizacji, w chwili obecnej Grandhotel oferuje swoje usługi na poziomie nowoczesnego hotelu kategorii ****.